Αναδρομή στα μαθητικά χρόνια από τον Βασίλη Διγαλάκη

Αναδρομή στα μαθητικά χρόνια από τον Βασίλη Διγαλάκη

Ο Σεπτέμβριος είναι ο μήνας της επιστροφής στο σχολείο και θυμάμαι πάντα αυτή τη γλυκόπικρη αίσθηση που δημιουργούσε η μετάβαση στη σχολική αίθουσα από την ανεμελιά του καλοκαιριού και του καθημερινού παιχνιδιού. Τα καλοκαίρια μου τα πέρναγα στο χωριό του πατέρα μου, στον Κυρτωμάδο, σε διαρκή επαφή με τη φύση, τις γεύσεις της και τις μυρωδιές της, αλλά και με τις αγροτικές εργασίες. 

Η νοσταλγία μου για το χωριό ίσως να συνδέεται με το γεγονός πως για τα πρώτα χρόνια της ζωής μου εκείνο ήταν ένα σταθερό σημείο αναφοράς, καθώς ο πατέρας μου ήταν στρατιωτικός γιατρός και έτσι, μέχρι και τα εννιά μου χρόνια, μετακινούμασταν από πόλη σε πόλη της Ελλάδας. Σέρρες, Χίος, Λάρισα, Αθήνα ήταν κάποιες από τις πόλεις στις οποίες έζησα τότε κι έτσι το σχολικό μου περιβάλλον άλλαζε διαρκώς, αφήνοντάς μου κάπως συγκεχυμένες αναμνήσεις από εκείνη την περίοδο. 

Η οριστική εγκατάσταση στα Χανιά  που έγινε όταν ήμουν στη Δ’ Δημοτικού -στο 2ο Δημοτικό Σχολείο, «της βασίλισσας»- και στη συνέχεια η φοίτηση στο Γυμνάσιο και το Λύκειο θα ανοίξει ένα καινούργιο κεφάλαιο για μένα. Αναμφίβολα, εκείνα τα χρόνια με διαμόρφωσαν και μου έδωσαν πολλά από τα εφόδια -γνωστικά και ψυχικά- τα οποία με ακολούθησαν και στην υπόλοιπη ζωή μου. 

Αγαπούσα πολύ τη γνώση και θυμάμαι με ευγνωμοσύνη πολλούς από τους δασκάλους και καθηγητές μου, οι οποίοι με καθοδηγούσαν και μου έδιναν κίνητρα να δοκιμάζω τον εαυτό μου και τις δυνατότητές μου. 

Εξίσου μεγάλη αγάπη είχα από τότε και για τον αθλητισμό. Το μπάσκετ δεν είχε τότε ως άθλημα την απήχηση και την αναγνωρισιμότητα που απέκτησε αργότερα. Εμείς, ωστόσο, το αγαπήσαμε με πάθος, πήραμε μέρος σε πολλά πρωταθλήματα και ήμασταν η πρώτη χανιώτικη ομάδα που κατέκτησε το Παγκρήτιο Σχολικό Πρωτάθλημα, κερδίζοντας στην αναμέτρηση με το Ηράκλειο. 

Και βέβαια, ένα άλλο πολύ ξεχωριστό κεφάλαιο των μαθητικών μου χρόνων είναι οι φιλίες και οι σχέσεις ζωής που δημιούργησα τότε και επίσης με ακολουθούν μέχρι σήμερα. 

Όλα τα παραπάνω συνυπάρχουν στις μαθητικές αναμνήσεις μου και με συνδέουν με τον τόπο μου, τα Χανιά, και τους ανθρώπους του. Την ίδια στιγμή ενδυναμώνουν την πεποίθησή μου για το πόσο γόνιμη και σημαντική μπορεί να είναι η σχολική μαθητεία στη ζωή ενός ανθρώπου, ενθαρρύνοντάς με να συνεχίζω την προσπάθεια για την αναβάθμιση της εκπαίδευσης στη χώρα μας.

Αναδρομή στα αξέχαστα μαθητικά χρόνια, στο πλαίσιο σχετικού αφιερώματος που δημοσιεύτηκε στο ένθετο «Διαδρομές» της εφημερίδας «Χανιώτικα νέα», με αφορμή την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς.

http://www.haniotika-nea.gr/otan-imastan-mathites/